این یک نامه است.نامه ای از اصحاب رسانه برای دست یابی به یک هدف.فرهنگسرای رسانه.چند سال
قبل شهرداری یک خیابان را در بندر عباس بنام خبرنگار نامگذاری کرد.خیابانی که کمتر اهل رسانه آنرا
بلدند چه رسد به مردم عادی.فرهنگسرا خوب است.اصلا همه چیز فرهنگی خوب است اما ایا مشکل
رسانه های استان فقط نداشتن فرهنگسرای رسانه است؟در حالی که کمتر اهل رسانه از حال یکدیگر
خبر دارند و همه به دنبال یک لقمه نان هستند آیا خواسته های مهمتری نیست؟چرا وقتی برخی از
نشریات دارای مجوز استان تعطیل شدند.خانه مطبوعات منحل شدو یا چاپخانه فقط اسمش پیداست
و نشریات باید برای بقا منت هزار نفر را بکشند برای یک آگهی تا بتوانند زنده بمانند و یا برای دریافت
مطالباتشان هر روز باید صد نفر را ببینند کسی نامه ننوشت؟
کجایند این دوستان نامه نویس؟بیایید اول اتحاد و همدلی بین اصحاب رسانه ایجاد کنیم بعد به فکر این
کارها باشیم.روز خبرنگار نزدیک است.خبرنگار فرهنگسرا و خیابان و غیره نمیخواهد.احترام و عزت
میخواهد.همدلی میخواهد.آیا برای رسیدن به این خواسته تلاش کرده ایم و نامه نگاری کرده ایم؟
فرهنگسرا خوب است اما اگر وفتش را داشته باشیم که حالی از همدیگر بپرسیم .
