شــــــــــــیر و خط                    

دلم که تنگ می شود به یاد دوران خوش وبلاگ نویسی سری به اینجا می زنم.روزهایی که نت فقط با تلفن ثابت و کارت وصل می شد

و نه واتساپ و تلگرامی بود نه فضای مجازی امروز.دوستان ناشناسی که فقط در وبلاگها می دیدیم و با مطالبشان می شناختیم.

از سراسر جهان هستی.و چه خوش بود خواندن کامنتها.همه نویسنده بودند و نه کپی کننده.دلمان خوش بودبه شور و شوق جوانی.

قریب 18 سال از وبلاگ نویسی ام گذشت و امروز به مرز 40 و اندی سال رسیده ام.نه از دوستان دوران وبلاگ نویسی خبری دارم

و نه شوف نوشتن آن سالها.و امروز فقط به یاد آن روزهای خوش چند سطری به یادگارنوشتم.

# من علی اکسیر# بهترین روزهای عمرم را با وبلاگ نویسی گذراندم.همین.