دلسوزی است که یک وبلاگ نویس در راستای آزادی اندیشه نوشته است.امید که به کسی بر نخورد.
شعار هم نیست.حقیقتی است که باید گفت و با سعه صدر خواند.همین.
........................................................................................................................
قرار است در آینده ای نزدیک جشنواره منطقه ای مطبوعات خلیج فارس که حالا بصورت ملی برگزار خواهد
شد ،در بندر عباس برگزار شود.جشنواره ای که با شرکت نشریات ملی خواهد بود.در حالی که مطبوعات
محلی برای بقا اینروزها دست و پا میزنند و کسی حالی هم از آنها نمیپرسد حتی متولیان و مدعیان
فرهنگی .حتا سفرهای شیراز و فارس گردی و تعریف و تمجید خبرنگاران سفر رفته هم نمیتواند نوشداریی
باشد برای اینکه ما شادیم.به فرض نشریه ای از شهرستان به بندر عباس بیاید و برای تسهیل در کار
انتشارش بخواهد در ایام جشنواره نشریه را در هرمزگان هم چاپ کند .فکر میکنید چه جوابی خواهیم داد؟
اینکه بگوییم چاپخانه ای که قرار بود احداث شود هنوز کلنگش در هواست آیا ما را مسخره نخواهند کرد؟
فرض دیگر آنکه با افتخار بگوییم ما در استان ۱۳ نشریه بصورت روزنامه و هفته نامه و دو شماره در هفته
داریم اما به علت پرداخت نشدن مطالبتشان چراغ خاموش و لنگ لنگان راه میروند چه خواهند گفت؟
اگر آدرس دفاتر نشریات را ازمتولییان فرهنگی بپرسند وقتی جنابان تا بحال حالی از
ما نپرسده اند و خودشان هم دفتر خیلی از نشریات را بلد نیستند چه خواهند گفت؟
اگر نشریات و اصحاب رسانه هم بخواهند آبرو داری کنند وقتی حتا آن ادارات مدعی و مدافع حقوق
مطبوعات وقتی خودشان هنوز مطالبات پارسال و امسالشان را نپرداخته اند چه خواهد شد؟
احتمالا در جلسه اختتامیه هم خیلیها بگویند هرمزگان به قطب مطبوعات و شاهکار نشر تبدیل شده است
نشریات محلی خودمان چه تیتری خواهند زد؟
اگر بخواهیم پشت پرده نحوه تقسیم آگهیها توسط برخی ادارات که شاید حتا روابط عمومی هم نداشته
باشند و شاید و شاید یک کارمند قراردادی یا رییس دفتر مدیر با چند نفر از اصحاب رسانه را ساپورت میکند
و حتا باید برای وصول مطالبات گردن کج کرد برای هزار کس و ناکس مثنوی هزار من کاغذ خواهد شد.
و دست آخر آنکه رشد قارچ گونه برخی نمایندگی های نشریات کشوری و قبول کردن کیلویی نمایندگی
توسط برخی افراد بزرگترین آفت است که آگهی ها و سرمایه ها و تنها راه حمایت ادارات از نشریات استانی
را به استانهای مجاور سوق میدهد .
حال که قرار است جشنواره برگزار شود آیا بهتر نیست ابتدا این اعتبارات صرف حمایت از نشریات محلی
شود و سپس اعتبارات صرف برگزاری جشنواره ها شود که شاید کمترین دستاوردی برای استان داشته
باشد .امروز بیشترین آگهیها و بودجه ادارات استان صرف نشریات خارج از استان میشود این در حالی است
که سهم استان در زمینه انعکاس خبر در برخی از این نشریات شاید ماهی چند خط خبر هم نباشد.
بیشتر گفتن در این مورد جز نمک پاشیدن بر زخم کهنه نشریات محلی چیز دیگری نخواهد بود.
بهر حال چه بخواهیم و چه نخواهیم همیشه ما در مقابل یک کار انجام شده قرار میگیریم و همیشه هم
هر کس راه خودش را میرود تا مطبوعات محلی به علت عدم یکپارچگی در گفتار و رفتار همچنان بیمار باشد
و منتظر نوشدارو.راستی از نشریات تازه مجوز گرفته استان چه خبر؟
شاید چند تای آنها هنوز مهر مجوزش خشک نشده تعطیل شده و عطای انتشار را به لقایش بخشیده اند.
