توصیه کرده اند در استانه روز خبرنگار کمتر به حواشی پرداخته شود .یکی میگوید شما اینوری هستید
دیگری میگویدآنوری.من عادت دارم حرف دلم را می زنم .نه تملق اینور را می گویم نه قربان صدقه انور
می روم.دوستان مطبوعاتی خود بهتر میدانند منطور از اینور و آنور چیست.
زمانی در روز خبرنگار آنقدر ها هم شلوغ نبود.اگر هدیه ای می دادند ساعت و لوح تقدیری بود اما ارزش
داشت.چون واقعا از ته دل و با رعایت انصاف اهدا میشد.سالنهای بندر عباس خوذ بهتر شاهدند.
البته از زمانی که چند دسته گی در بین مطبوعاتی ها ایجادشد در روز خبرنگار هر طرف که حاکم خانه
مطبوعات و اداره ارشاد بود سعی کرد در اینروز هر چند حق طرف مقابل هم نباشد در ظاهر حتما به
سفارش بزرگان از خجالت دوستش!!در آید.مدتی هم که در روز خبرنگاربازار استعفاهای شبانه و روز بعد
پس گرفتن ها داغ بود.حق خوری که نه اما اجحاف هم زیاد بود.
جایزه به ۵ خبرنگار به ظاهر برتر که حتما از میان نشریات نام و نشان دار استان بود و البته سمبه پر زور
برخی دوستان هم کمک خوبی برای مطرح کردن افرادای بود که هیچ در چنته نداشتند اما طرف داشتند.
یادش بخیر خیلیها اعتراض به این حق خوریها جایزه را پس دادند.جنابشان شاهد است که از خیر سکه
هم گدشتیم.جناب امیرزاده و بهداد و رئوفی خود بهتر می دانستند که حق این افراد نبود.
حالا هنوز نتوانسته ایم بعد از سالها تعریف درستی برای خبرنگار داشته باشیم.هنوز حوزه بندی
نکرده ایم که چه کسانی فرهنگی -هنری-سیاسی-اجتماعی و... هستند و خبرنگار آن حوزه.
حالا هنوز روز خبرنگار نشده در سایتها داد میزنیم که های یییییییییییییی هایییییییییییییی ما قراره به
خبرنگاران ۵۰ یا چند تومن کارت هدیه بدهیم.حالا ۱۵ نفر خبرنگار ویزه داریم.مسلما این خبرنگاران
کسی که باشند ستاره دار هستند.یعنی باید معیار برتریشان مشخص باشد.
بنازم به غیرت و مردانگی جناب علوی نزاد معاون سابق استانداری.همیشه می گفت بیایید خبرنگاران
را بادرجه بندی منطقی شناسایی کنیم.با سابقه و فعالیتشان بشناسم.نه با اسم و رسمشان و با
نفوذ مدیرانشان.
هر چند این مطلب باعث دلخوری خیلیها خواهد شد اما باید گفت/خبرنگارانی هستند که تنها با قلمشان
با کوچکترین چشمداشتی در همه جا حضور دارند.ایا شایسته است کسانی که یک شبه نام مقدس
خبرنگاربر خود می گذارند و فقط در استانه روز خبرنگار پیدایشان میشود برای گرفتن هدیه را تجلیل کنیم
برای بالابردن امار و بعد هم آن مسوول محترم که خارج گود نشسته و البته حق هم دارد که نشناسد
و فقط الواح تقدیررا امضا میکند بیاید و تجلیل کند بعد هم خیلی ها که ظرفیت ندارند تا مدتها در بوق و
کرنا کنند که ما برتر از دیگرانیم.
آقایان عزیز:مطمئنا ما همه همکاریم.و مسلما بعد از جلسه ۱۷ مرداد که فقط خاطرات خوب و بدش
می ماند نگدارید با فامیل بازی و حق به جانب همکار خود دادن وجدانتان را زیر پا بگدارید.
اینها همه حرف دل است . نه مطالب دیکته شده.شما اگر واقعا قصد خدمت دارید نگذارید حرمت قلم و
خبرنگاربا بی حرمتی و شاید زبانم لال پارتی بازی لکه دار شود.
این چند نکته را گقتم و نوشتم.چون برای عزت و آبروی اهل قلم حرمت قائلم.
اینکه ۱۵ نفر خبرنگار برتر په کسانی هستند اصلا مهم نیست.مهم نفس کار است.مهم نیت شماست
که باید برای رضای خدا باشد.
کاش معیار های اعلام شده منطقی باشد.
دوستی که احترام زیادی برایش دارم گفته اند معیار انتخاب توجه به معیارهای ارزشی و مفاهیمی نظیر
دفاع مقدس و ...، خلاقیت و حضور فعال در برنامه های خبری استان، انعکاس عالمانه اخبار با بهره گیری
از سوژه های مناسب، پیگیری وحدت، همدلی و یکپارچگی عمومی در ذات خبر است.
اقای برادر:خوب بود شما فراخوان می دادید و بعد از داوری اثار این حرفها را می زدید.معیار ارزشی خوب
است. اما قلم هم ارشمند است.خبرنگار هم خودش و هم اثارش می تواند ارزشی باشد .اما معیار
ارزشی بودن چیست؟خلاقیت معیارش چیست؟وحدت و همدلی خوب است اما بگدارید این وحدت و
همدلی بین اهل رسانه هم باقی بماند که خود بهترین جایزه است.
متاسفانه اینروزها برخی متولیان فرهنگی و دوستان مطبوعات به دنبال مطالب وبلاگها هستند تا
نویسدگان خبرنگار را به قول خودشان زهر چشم بگیرند و ضایع(البته ببخشیئ حرف خودشان
است).نمایند
ما منتظریم.برای ما نه ۱۷ مرداد بلکه همه روز روز خبرنگار است.میدانید بزرگی چه میگفت؟
میفرمود:خدایا ما را ببخش که در کار خیر یا جار زدیم یا جا زدیم.قس علیهذا.باشد .
روز خبرنگار مبارک باشد بر همه خبرنگاران واقعی.
