خوبی برای مطبوعات محلی نبود.سالی پر از دعواهای صنفی و کمبود بودجه و گاهی زیر آبی رقتن
برخی همکاران مطبوعات و سال شهرت طلبی یرخی تازه به دوران رسیده های مطبوعاتی بود.
بهر حال من هم به سهم خودم آرزوهایی دارم که زیاد هم جنبه شخصی ندارد اما امیدوارم محقق
شود هر چند به طنز بیشتر می ماند تا واقعیت عینی.!!
امیدوارم:
۱- دعوای خانه مطبوعات و اداره ارشاد که جدا از اینکه حق با کیست در سال ۹۰ ختم به خیر شود.
۲-مطالبات معوقه نشریات به موقع وصول شود.
۳-نحوه فعالیت افراد در مطبوعات ساماندهی شود و هر کس از راه رسیده خود را خبرنگار ننامد.
۴-اداره ارشاد بیشتر چتر نظارتی خود را بگستراند تا هر کسی نتواند بدون داشتن صلاحیت خیرنگار
و شاید یک شبه سردبیر و مدیر مطبوعات شود.
۵-خداوند داعیه داران سینه چاک مطبوعات که صلاحیت کار را ندارند به راه راست هدایت کند.
۶-دیگر مصوبه ای توسط دولت به ادارات ابلاغ نشود که آگهی های دولتی انحصاری شود
۷-جشنواره های فرهنگی و هنری به نحو احسنت برگزار شود .
۸-مدیران فرهنگی بر اساس صلاحیت و شایستگی منصوب شوند.
۹-خدا را شکر که یکی از مدیران نا کار امد و بدون صلاحیت فرهنگی در سالجاری برکنار شد و جایش
را به فردی دلسوز و لایق داد .امیدوارم این پاکسازی ها در همه عرصه های هنری ادامه داشته باشد.
۱۰-طرحهای غیر کارشناسی مدیریت شهری به محاق فراموشی سپرده شود و ترافیک شهر ارام باشد
۱۱-پدر خواندگان ناحق عرصه مطبوعات دستشان از کار کوتاه شود و ریشه ویژه خواری ها قطع شود
و....
در پایان ضمن آرزوی موفقیت برای همگان از همه کسانی که درهمه امور زندگی وفعالیت در مطبوعات
و کارهای فرهنگی مر یاری کردند سپاس و قدردانی می نمایم .
از همه کسانی که شاید ناخواسته در این وبلاگ و یا در فضای مطبوعات مرد بی مهری قرار گرفته اند
طلب عفو و بخشش می نمایم.به امید آنکه خدواند متعال همه ما را به راه راست هدایت نماید.