چرا باید اینقدر تنگ نظر بود؟
نخستین جشنواره مطبوعات خلیج فارس فرصتی بود برای شناخت پتانسیل و ظرفیت نشریات محلی
هرمزگان.در طول جشنواره منم منم های برخی مطبوعات آنقدر دیدنی بود که فکر میکردید حتما برخی
از آنها نشریه تایم و آساهی را در جیبشان میگذارند.برخی نشریات نیز جشنواره را با ایستگاه نقاشی
و مسابقه بادبادک هوا کنی کودکان اشتباه گرفته بودند.البته بازدید مردم خوب بود.جشنواره که به
ایستگاه آخر رسید خیلی از مدعیان که خود را همواره مدعی و نماینده نشریات هرمزگان می دانند
حتی یک جایزه هم در بخش مسابقه کسب نکردند و گرنه تا یک ماه صفحه اولشان از طرف هر
مسوول و غیر مسوولی برای خودشان تبریک می زدند.البته از آنجا که مردم در اختتامیه نبودند هر
نشریه ای عکس غرفه اش را زد و گفت که ما برتر شدیم غافل از آنکه برای رد گم کنی حتی از درج
آرای داوران و اسامی بزگزیدگان خودداری کردند.برخی نشریات که دم از سابقه و نمانده مردم بودن هم
میزنند فقط افراد خودشان را در بوق و کرنا کردند و صفحه اولشان را مزین به عکس روسایشان کردند
غافل از آنکه رییس حتی یک جایزه هم در بخش مسابقه نگرفت بلکه پیشکشی باد آورده را تحویل
گرفت.چرا باید اینقدر تنگ نظر بود؟
چرا مطبوعات تحمل موفقیت همکاران دیگر را ندارند؟خوب است که جایزه اسکار را نگرفتند و گرنه
استانهای همجوار را هم چراغانی می کردند.بهر حال کسی هرگز نخواهد گفت ماست من ترش است.
ولی کاش آستانه تحملمان آنقدر زیاد بود که برای دیگران حتی اگر از روی تظاهر شده دست میزدیم.
وقتی شاخصهای این نشریات از عکاس برجسته شان تا نویسنده رتبه کسب نمیکند اما برای فریب
مردم و مخاطب لوح تقدیر چیز برتر (خودتان جای چیز کلمه بگذارید)که خارج از مسابقه است را به همه
می دهند جای پز دادن ندارد آقای مدیر...(جای نقطه میتوانید یکی از کلمات اجرایی-مسوول-سردبیر-
دبیر صفحه یا هر چه دلتان خواست تصور کنید)بهرحال برخی خبرگزاری های کشوری هم به به لطف
کم کاری خبرنگاران استانی شان مردم را از دانستن حقیقت محروم کردند.تا هر کس بگوید ما
برتریم.مهم نیست .بگذار همه خوش باشند.دلم برای دوستانی میسوزدکه دانسته یا ندانسته
خودشان را گول می زنند غافل از آنکه حقیقت روزی بر ملا میشود به هر حال خوب شد داوران از تهران
بودند به قول یکی از دوستان برخی ها گزارش ویژه و رپرتاژ ارسال کرده بودند و اشتباهن هنوز فاکتور
ضمیمه اش بوده داوران برگشت دادن..
باید قبول کرد که برخی نشریات اینتر نت نامه اند و با کپی پیسی کارشان را راه می اندازند.و البته
آگهی نامه هم میشه گفت.اگه تبریک کم دارن ما همین جا صد تا تبریک براشون بنویسیم.قصد بدی
نداشتیم.وبلاگ جای نوشتنه مسوولیت تو روزنامه را با مدیریت وب قاطی نکنید لطفا.
ما که بخیل نیستیم.بذار همه بدونن.خوش به حالتان .خوش به حالتان.همین.
